Όταν η Fed αποφάσιζε να εισέλθει στην εποχή των μηδενικών επιτοκίων και της χαλαρής νομισματικής πολιτικής, οι επιχειρήσεις των αναδυόμενων οικονομιών δε μπόρεσαν να αντισταθούν στον πειρασμό του χαμηλού κόστους δανεισμού. Όσο οι εποχές ήταν καλές, λίγοι έδινα σημασία στο ρίσκο του δανεισμού στο USD.
Πρόσφατα, το χρέος το οποίο έχει ρήτρα δολαρίου έφτασε στο ιστορικό υψηλό του 17% του παγκόσμιου ΑΕΠ, εάν αποκλείσουμε το χρέος που έχουν εκδώσει οι ίδιες οι ΗΠΑ. Πρόκειται για διπλασιασμό του ποσοστού έκδοσης χρέους σε δολάριο, κατά τη διάρκεια των τελευταίων 20 ετών.
Κάποιες χώρες, είναι περισσότερο εκτεθειμένες από κάποιες άλλες. Το ΔΝΤ, σε τελευταία ανάλυσή του για το Μεξικό, αναφέρει ότι το 25% όλου του εταιρικού χρέους της χώρας είναι σε δολάριο. Αυτό είναι ίσο με το 25% του μεξικανικού ΑΕΠ το οποίο για το 2015 ήταν στα $1,1 τρισ.
Οι υποχρεώσεις σε ξένο νόμισμα, σημείωσαν αύξηση 83% στα τελευταία τέσσερα χρόνια, ενώ κατά την ίδια περίοδο, οι εξαγωγές πετρελαίου αυξήθηκαν μόλις κατά 10%, που σημαίνει ότι η δυνατότητα των μεξικανικών επιχειρήσεων να εισπράττουν δολάρια και να εξοφλούν το χρέος τους, είναι σημαντικά αδύναμη όλα αυτά τα χρόνια.
Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα καθώς το MXN συνεχίζει να υποτιμάται έναντι του δολαρίου. Η κεντρική τράπεζα της χώρας έχει αυξήσει τα επιτόκια στο 2,8% αλλά αυτό δεν έχει εμποδίσει την ισοτιμία να καταρρεύσει ακόμα ένα 20%.
Η πτώση της ισοτιμίας κάνει το πρόβλημα του χρέους να μεγαλώνει δραματικά. Την περασμένη εβδομάδα πραγματοποιήθηκε μια συνάντηση μεταξύ στελεχών επιχειρήσεων, λομπίστων και κυβερνητικών στελεχών προκειμένου να γίνει μια προσπάθεια για μια υψηλότερη ισοτιμία. Πολλοί επιχειρηματίες καλούν σε κυβερνητική βοήθεια και σε προγράμματα αναχρηματοδότησης, προτού ξεκινήσει μια μεγάλη κρίση χρέους.
Όπως λένε οι επιχειρηματίες, η υποτίμηση του νομίσματος δε μπορεί να μας κρατήσει ζωντανούς και η κυβέρνηση θα πρέπει να βρει τη λύση προκειμένου να μην ξεκινήσει ένας άσχημος γύρος χρεοκοπιών.
