Σύμφωνα με μια παλιά πολιτική συνταγή, όταν η πραγματικότητα δεν σε δικαιώνει, επιχειρείς να την αντικαταστήσεις με μια άλλη.
Με μια πραγματικότητα κατασκευασμένη από μισές αλήθειες, επιλεκτικά στοιχεία και εύηχα συνθήματα. Αυτό ακριβώς επιχειρεί σήμερα η αντιπολίτευση στην οικονομία.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι ασκεί κριτική στην κυβέρνηση. Αυτό είναι απολύτως θεμιτό, θα έλεγα και χρήσιμο. Το πρόβλημα είναι ότι ολοένα και συχνότερα η κριτική αυτή στηρίζεται σε fake news, τα οποία αναπαράγονται με μοναδικό στόχο να καλλιεργηθεί η εντύπωση μιας χώρας που βρίσκεται σε μόνιμη παρακμή.
Μόνο που η οικονομία δεν λειτουργεί με συνθήματα, αλλά με αμείλικτους αριθμούς.
Όπως, για παράδειγμα, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Ακούμε συνεχώς ότι η Ελλάδα παραμένει δήθεν «τελευταία στην Ευρώπη» και ότι δεν συγκλίνει με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές οικονομίες. Είναι ένας ισχυρισμός που αποσιωπά το σημαντικότερο στοιχείο: τη δυναμική της οικονομίας.
Από το 2019 έως το 2025 το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας σε σταθερές τιμές αυξήθηκε κατά 12,7%, όταν στην Ευρωζώνη η αντίστοιχη αύξηση ήταν μόλις 4,5%. Με απλά λόγια, η ελληνική οικονομία αναπτύσσεται ταχύτερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και μειώνει σταδιακά την απόσταση που τη χωρίζει από αυτόν.
Το ίδιο αποτυπώνεται και στην πραγματική ατομική κατανάλωση, τον δείκτη που χρησιμοποιεί η Eurostat για να μετρήσει το πραγματικό επίπεδο διαβίωσης των πολιτών. Η Ελλάδα βελτίωσε τη θέση της από το 76% στο 80% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, ξεπερνώντας πλέον έξι κράτη-μέλη. Ταυτόχρονα, οι μισθοί απέχουν πολύ από την εικόνα που περιγράφουν όσοι μιλούν για «μισθούς Βουλγαρίας». Ο κατώτατος μισθός βρίσκεται πλέον στα 920 ευρώ, ενώ τα διαθέσιμα εισοδήματα αυξήθηκαν με ρυθμούς σημαντικά υψηλότερους από τον σωρευτικό πληθωρισμό της τελευταίας εξαετίας.
Βεβαίως, όσον αφορά την ακρίβεια, κανείς δεν αμφισβητεί ότι το αυξημένο κόστος ζωής εξακολουθεί να πιέζει τα ελληνικά νοικοκυριά. Η Κυβέρνηση άλλωστε δεν έχει ποτέ υποστηρίξει ότι το πρόβλημα έχει εξαφανιστεί. Εκείνο που αρνούμαστε είναι την πολιτική εκμετάλλευση ενός διεθνούς φαινομένου μέσα από ψευδείς συγκρίσεις.
Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν σαφή επιβράδυνση του πληθωρισμού στην Ελλάδα, μεγαλύτερη μάλιστα από εκείνη που καταγράφηκε συνολικά στην Ευρωζώνη.
Γιατί όμως αυτός εξακολουθεί να εμφανίζεται υψηλότερος στη χώρα μας από ορισμένες χώρες; Επειδή διαθέτει μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγόμενη ενέργεια, επειδή η οικονομία μας αναπτύσσεται ταχύτερα από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο και επειδή βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη ένα επενδυτικό πρόγραμμα χωρίς ιστορικό προηγούμενο μέσω του «Ελλάδα 2.0». Όποιος αποκρύπτει αυτούς τους παράγοντες δεν παρουσιάζει ολόκληρη την εικόνα.
Το μεγαλύτερο, όμως, fake news αφορά το παραγωγικό μοντέλο της χώρας.
Για χρόνια η Ελλάδα στηριζόταν υπέρμετρα στην κατανάλωση, στον δανεισμό και σε μια οικονομία περιορισμένης παραγωγικότητας. Σήμερα η εικόνα είναι διαφορετική.
Οι επενδύσεις, ως ποσοστό του ΑΕΠ, έχουν αυξηθεί θεαματικά σε σχέση με το 2019. Οι εξαγωγές ξεπερνούν πλέον το 40% του ΑΕΠ, όταν πριν από μερικά χρόνια βρίσκονταν περίπου στο μισό επίπεδο. Σχεδόν 600.000 νέες θέσεις εργασίας έχουν δημιουργηθεί την τελευταία επταετία, ενώ η ανάπτυξη της οικονομίας μας εξακολουθεί να κινείται σε επίπεδα υπερδιπλάσια του ευρωπαϊκού μέσου όρου.
Το ζητούμενο φυσικά είναι ποιος ωφελείται από αυτή την ανάπτυξη. Η αντιπολίτευση υποστηρίζει ότι αυξάνονται οι ανισότητες. Τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ακριβώς το αντίθετο. Οι μεγαλύτερες αυξήσεις στο διαθέσιμο εισόδημα καταγράφονται στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα, τα οποία ενισχύθηκαν με ρυθμούς πολύ υψηλότερους από την αύξηση των τιμών. Παράλληλα, η συνεχής αύξηση του κατώτατου μισθού, οι μειώσεις φόρων και τα μόνιμα μέτρα στήριξης αποτυπώνουν μια στρατηγική που συνδυάζει τη δημοσιονομική υπευθυνότητα με την κοινωνική συνοχή.
Προφανώς, δεν ισχυρίζεται κανείς ότι όλα λειτουργούν ιδανικά. Υπάρχουν ακόμη δυσκολίες. Υπάρχουν κοινωνικές ομάδες που πιέζονται. Υπάρχουν μεταρρυθμίσεις που πρέπει να επιταχυνθούν. Αυτή είναι η δουλειά κάθε υπεύθυνης κυβέρνησης.
Εκείνο, όμως, που δεν έχει ανάγκη η χώρα είναι η επιστροφή στην πολιτική της διαρκούς καταστροφολογίας. Η Ελλάδα του 2026 δεν είναι η Ελλάδα του 2015. Είναι μια οικονομία που αναπτύσσεται ταχύτερα από την Ευρώπη, προσελκύει επενδύσεις, δημιουργεί θέσεις εργασίας, αυξάνει τα εισοδήματα και αποκτά ξανά αξιοπιστία.
Η αντιπολίτευση δικαιούται να διαφωνεί με τις κυβερνητικές επιλογές. Δεν δικαιούται, όμως, να κατασκευάζει μια εικονική πραγματικότητα. Γιατί τα fake news μπορεί να υπηρετούν πρόσκαιρες πολιτικές σκοπιμότητες, αλλά δεν αλλάζουν ποτέ τα πραγματικά δεδομένα. Και, τελικά, τα πραγματικά δεδομένα είναι εκείνα που καθορίζουν την πορεία μιας οικονομίας και το μέλλον μιας χώρας.
