«Ανδρουλάκης μαινόμενος»! (κατά του Μητσοτάκη, κατά του Τσίπρα, κατά της συνεργασίας με αυτούς, κατά της «κανονικότητας», και τελικά… κατά του ΠΑΣΟΚ!)
Όσο ο κ. Ανδρουλάκης ήταν μόνο ευρωβουλευτής και όχι ακόμη αρχηγός του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ τον θεωρούσα ευφυή άνθρωπο.
Στην εικόνα αυτή που είχα γι’ αυτόν, είχε συντελέσει μια ομιλία που είχε κάνει στο πνευματικό κέντρο του Δήμου Διονύσου, όπου είχε αναλύσει την πολιτική της «σοσιαλιστικής ομάδας» της ευρωβουλής S&D (Group of the Progressive Alliance of Socialists and Democrats), κάνοντας παράλληλα μια πολύ σοβαρή και τεκμηριωμένη κριτική στην πλειοψηφούσα κεντροδεξιά ομάδα «Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα» (ΕΛΚ).
Δυστυχώς, η σοβαρή και τεκμηριωμένη αυτή στάση δεν συνεχίστηκε από την εποχή που διαδέχτηκε την αείμνηστη Φώφη Γεννηματά στην αρχηγία του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ :
….
1) Όταν οι δημοσκοπήσεις σε δείχνουν ανάμεσα στην 2η και 4η θέση με διαφορά τουλάχιστον διψήφια από το κυβερνών κόμμα, είναι εντελώς παράλογο, αψυχολόγητο και ακατανόητο να βασίζεις την όποια στάση σου στο ενδεχόμενο να βγεις πρώτος, έστω και με «μία ψήφο διαφορά» ( ! ). Αντίθετα είναι πολύ πιο πειστικό και τελικά πιο έξυπνο να δηλώνεις από τώρα τί θα κάνεις στο πολύ πιθανότερο ενδεχόμενο να είσαι 2ος ή 3ος.
Αφήνοντας τους όποιους πιθανούς ψηφοφόρους σου να αναρωτιούνται τί τελικά θα αποφασίσεις να κάνεις μετά τις εκλογές, δεν κερδίζεις ψήφους, αλλά αντίθετα χάνεις.
2) Όταν κατακεραυνώνεις σε κάθε ευκαιρία τόσο τη Νέα Δημοκρατία, όσο και το κόμμα του Τσίπρα (ΕΛ.Α.Σ. ή «Σ.Η.Πρ.Α.Σ.», όπως είχα γράψει πρόσφατα) δηλώνοντας «κατηγορηματικά» (!) ότι δεν πρόκειται και ότι «αποκλείεται» να συνεργαστείς μετεκλογικά με κανέναν από τους δύο, αφήνεις ως μοναδικά ενδεχόμενα:
2α) Να μείνεις στην αντιπολίτευση, αφήνοντας (στην περίπτωση που η Νέα Δημοκρατία δεν πιάσει «αυτοδυναμία») την χώρα στην τύχη της… Σε στυλ: «Αφού δεν με ψήφισαν, ας πάει και το παλιάμπελο και καλά να πάθουν». Αυτό όμως δεν δείχνει «υπεύθυνο κόμμα με κυβερνητική προοπτική για το καλό της χώρας», κάτι που οι υποψήφιοι ψηφοφόροι σίγουρα θα αξιολογήσουν.
2β) Να κερδίσεις ο ίδιος με τόσο μεγάλη διαφορά, ώστε να σχηματίσεις κυβέρνηση με πλήρη αυτοδυναμία. Κάτι όμως που απέχει πάρα πολύ από τη δήλωση περί «έστω και με μία ψήφο διαφορά»…
Και μάλλον δεν δείχνει καμία σοβαρότητα… δυστυχώς…
… …
…
Στο εύλογο ερώτημα: «Και τί προτείνεις να κάνει από εδώ και πέρα ο Ανδρουλάκης και η ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ;»…
… δηλώνω – εξ ίσου εύλογα! – ότι δεν είμαι αρμόδιος να απαντήσω.
Επειδή όμως δεν θέλω να υπεκφεύγω, θα διατυπώσω την δική μου άποψη για τα κόμματα και τις κυβερνήσεις γενικώς:
– Για το δικό μας κόμμα, έχει μεγαλύτερη σημασία να εφαρμοστεί ένα σωστό και ωφέλιμο για τη χώρα κυβερνητικό πρόγραμμα, από το ποιος θα είναι αυτός που θα το εφαρμόσει ως κυβέρνηση. Επειδή όμως, ως υπεύθυνο κόμμα με συνειδητοποιημένα μέλη έχουμε εκπονήσει ένα πλήρες κυβερνητικό πρόγραμμα, που θεωρούμε απαραίτητο να εφαρμοστεί και μάλιστα το ταχύτερο, θα συνεργαστούμε με οποιοδήποτε άλλο κόμμα συμφωνήσει με το πρόγραμμά μας, τουλάχιστον ως προς τα σημεία που θεωρούμε ως τα πιο βασικά, χρήσιμα και επείγοντα.
… …
…
Αρκετοί ασθενείς μου εξομολογούνται ότι, μολονότι δεν έχουν καμία ιδιαίτερη εκτίμηση για την τωρινή κυβέρνηση, φοβούνται ότι «μετά τις εκλογές, μπορεί να προκύψει χάος και αβεβαιότητα».
Έτσι λοιπόν πιστεύω ότι η πλειοψηφία των πολιτών, που δεν είναι φανατικοί, κομματικά ενταγμένοι ή απλώς ανόητοι, είναι πολύ πιθανό να προτιμήσουν μια μετρίως καλή (έως “ανεπαρκή”) κυβέρνηση, όπως είναι η σημερινή, από την ακυβερνησία και την ανασφάλεια.
Αυτή την διαπίστωση όμως θα πρέπει να την κάνουν ΚΑΙ οι κομματικά ενταγμένοι, αν φυσικά δεν είναι οι ίδιοι φανατικοί και ανόητοι.
Πράγμα, για το οποίο μας αφήνουν να διατηρούμε αρκετές επιφυλάξεις και αμφιβολίες.
