Είναι τραγικό πόσο πολύ έχουν αμβλυνθεί τα κοινωνικά μας αντανακλαστικά στην επέλαση της φτήνιας!

Ντερμανάκη Χαρίκλεια

Είναι τραγικό πόσο πολύ έχουν αμβλυνθεί τα κοινωνικά μας αντανακλαστικά στην επέλαση της φτήνιας!, ειδήσεις από την ελλάδα, ειδησεις τωρα ελλαδα, τα τελευταια νεα τωρα, τηλεοραση, live tv, live streaming, web tv
Νωπές είναι ακόμα στη μνήμη μας, οι σοκαριστικές λεπτομέρειες, της επίθεσης με βιτριόλι για τα μάτια ενός κυρίου, μιας νέας γυναίκας, εναντίον μιας άλλης νέας γυναίκας..
 
Νωπές και οι μνήμες, από το σακάτεμα και το βιασμό της Μυρτούς της Πάρου, το βιασμό και το φόνο της Τοπαλούδη, το βιασμό και το φόνο της Σούζαν Ήτον, το φόνο της Καρολάιν..
 
Νωπές, φρικιαστικές, ντροπιαστικές για το ανθρώπινο είδος...
Καταδικάσαμε το τηλεπαιχνίδι που χαρακτηρίζεται από τους νταβαντζήδες του ως ...κοινωνικό πείραμα.
Τώρα μπορούμε απερίσπαστα να επιδοθούμε στην τηλεθέασή του, λέγοντας το πολύ βολικό Έλα μωρέ, θέλω να χαλαρώσω, είμαι κουρασμένος, δε μπορώ άλλη μαυρίλα, το βλέπω για την πλάκα μου, θέλοντας να πείσουμε τους ίδιους τους εαυτούς μας πάνω απόλα, ότι, κατά βάθος, είμαστε σοβαροί!
 
Ο καθρέφτης μιας κοινωνίας, που αρνείται τα δώρα της επιστήμης, τραγουδώντας Της δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ τη μία μέρα και το Θέλω κότερα την άλλη, βγάζοντας σέλφι πάνω σε τάφους, βιάζοντας κυριολεκτικά νεκρούς...
 
Μιας κοινωνίας, που δίνει χώρο κι ονομάζει τέχνη, στίχους που μιλούν για εγκλήματα.
Μιας κοινωνίας, που για ένα ανεξήγητο λόγο, θεωρεί πάντα, ότι τα ξέρει όλα και τα λέει ψιθυριστά στο αυτί του διπλανού! Η βλακεία, ως απόλυτη γνώση και κτήμα, δεν πρέπει να φτάσει στα αυτιά των ..μη μυημένων!
 
Μα δεν τελειώσαμε καμάρια μου με το αηδιαστικό τηλεπαιχνίδι κλειδαρότρυπας, του γνωστού καναλιού.
Δεύτερο μας ενέσκηψε από πέρσι κιόλας!
Ενός τύπου, που θυμίζει τους παλιούς ήρωες των Αρλεκιν.
Οι γυναίκες θα προσφέρουν στον γόη, χαμόγελα, κομπλιμέντα, ίσως έρωτα, κουβέντα, χάδια, μαγειρέματα κι ο πασάς, θα αποφασίσει στο τέλος, ποιο νοικοκυροκόριτσο, θα βάλει κορώνα στο κεφάλι του...
 
Οι λεκτικοί βιτριολισμοί, ανάμεσα στα θηλυκά, θα εκτοξεύονται από το στόμα της μιας, στα μούτρα της άλλης κι ο τύπος, θα γελά φιλάρεσκα, που ένα μάτσο όμορφα, χαζά πλάσματα, προθυμοποιούνται να κάνουν ότι χρειαστεί, προκειμένου να τον κερδίσουν!
Τηλεπαιχνίδι η επικοινωνία των ανθρώπων, τηλεπαιχνίδι ο έρωτας, τηλεπαιχνίδι το ξεκατίνιασμα!
 
Θα μου πεις βέβαια, τι ζόρι τραβάς κυρά μου με τα τηλεπαιχνίδια!
Κανένα.. Βλέπω κιόλας μερικά! Το αγαπημένο μου είναι να ..ρουκζουκάρω τα μεσημέρια! Μέχρι εκεί όμως! Γιατί, δεν αισθάνομαι να θίγομαι ως άνθρωπος παρακολουθώντας το!
Είναι τραγικό το πόσο πολύ έχουν αμβλυνθεί τα κοινωνικά μας αντανακλαστικά, στην επέλαση της φτήνιας!
 
Παλιότερα πίστευα, ότι δεν μπορούμε να έχουμε απαίτηση από τα κανάλια, να σταματήσουν εκπομπές.. Αυτές οι πρακτικές κι οι απαιτήσεις, ταιριάζουν, πίστευα, σε άλλα καθεστώτα, όχι στη Δημοκρατία! Για τον εαυτό μου είχα επιλέξει, την πανίσχυρη δύναμη του τηλεχειριστηρίου!
Τσακ κι αλλάζει το κανάλι...
Άρχισα να αλλάζω γνώμη...
 
Αυτό που συμβαίνει, είναι τραγικό.
Δεν μιλάμε πια για υποτίμηση της γυναίκας από τον άντρα!
Μιλάμε για υποτίμηση, για εξευτελισμό της γυναίκας, από την ίδια τη γυναίκα.
Μιλάμε για έντεχνη δημιουργία κοινωνικών προτύπων, που θα τα βρούμε μπροστά μας.
Απορώ...Που είναι οι άνθρωποι του πνεύματος, που είναι οι σοβαροί δημοσιογράφοι, που είναι οι Ενώσεις Γονέων, που είναι η ΕΛΜΕ και η ΟΛΜΕ, που είναι οι βουλευτίνες και οι υπουργίνες της Ελληνικής Βουλής, που είναι οι φεμινιστικές οργανώσεις, που είναι οι νορμάλ άνθρωποι;
 
Οι άνθρωποι που μεγαλώνουν παιδιά, μιλώντας τους για Αξιοπρέπεια, για το όμορφο του Έρωτα, για το σεβασμό στο άλλο φύλο !
Η γιαγιά μου η Ελπίδα, που ήταν πολύ κοκέτα, μου έλεγε!
Παπούτσια, θα αγοράζεις από καλά μαγαζιά! Ένα ζευγάρι και καλό! Δεν θα φοράς φτηνοκλάτσαρα!
 
Θέλει δύναμη κι έχει κόπο και κόστος ενίοτε, η επιλογή του σωστού και του ποιοτικού, του όμορφου, στη ζωή μας!
Μπορεί να φανερώσει μοναξιά, μπορεί να φανεί ως αντικοινωνικότητα! Δεν μασάμε!
 
Φτηνοκλάτσαρα, υπάρχουν παντού, όχι μόνο στην τηλεόραση!
Στην πολιτική, στην αυτοδιοίκηση, στην επιστήμη, στις κοινωνικές μας σχέσεις, στις ερωτικές μας σχέσεις...
Υπάρχουν όμως και τα καλά, δερμάτινα, ανατομικά παπούτσια!
Δεν τα φορούν πολλοί κι ενδεχομένως, αισθάνονται κι αυτά το ίδιο λυπημένα με την κατάντια μας...
Δυνατά, ισορροπημένα πόδια και καλά παπούτσια, πρέπει να συναντιούνται!
Και να φεύγουν γρήγορα μπροστά, ψηλά και μακρυά!
Τραβώντας κι όσους γίνεται περισσότερους μαζί τους!