Ο νυν υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε θα είναι, όπως όλα δείχνουν, ο επόμενος πρόεδρος του γερμανικού κοινοβουλίου. Η εκλογή θα γίνει στην πρώτη συνεδρίαση της νέας Βουλής στις 24 Οκτωβρίου.
Τον νυν υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε θα προτείνουν και επίσημα για την προεδρία του Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου ο επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Συντηρητικών Φόλκερ Κάουντερ και ο αρχηγός των Χριστιανοκοινωνιστών βουλευτών στην γερμανική βουλή Αλεξάντερ Ντόμπριντ στις 17 Οκτωβρίου στην συνεδρίαση της Κ.Ο. της Χριστιανικής Ένωσης. Την υποψηφιότητα Σόιμπλε ανακοίνωσαν ότι θα στηρίξουν και οι Φιλελεύθεροι του Κρίστιαν Λίντνερ.
Παραδοσιακά ο πρόεδρος του ομοσπονδιακού κοινοβουλίου εκλέγεται όταν συσταθεί σε Σώμα η νέα βουλή, τριάντα ημέρες μετά τις εκλογές. Κατά συνέπεια, η εκλογή Σόιμπλε θα πραγματοποιηθεί στις 24 Οκτωβρίου, ακριβώς ένα μήνα μετά τις γερμανικές εκλογές. Στη Γερμανία συνηθίζεται ο πρόεδρος του κοινοβουλίου να προέρχεται από την ισχυρότερη σε αριθμό βουλευτών κοινοβουλευτική ομάδα. Σε περίπτωση που δεν είναι εφικτή η εκλογή προέδρου με απόλυτη πλειοψηφία στον πρώτο γύρο τότε διεξάγεται και δεύτερος. Αν χρειαστεί και τρίτος, τότε εκλέγεται αυτός που συγκεντρώνει τις περισσότερες ψήφους. Στην απίθανη περίπτωση ισοψηφίας το γερμανικό σύνταγμα προβλέπει κλήρωση.
Εσωκομματικές πιέσεις στον Β. Σόιμπλε να αναλάβει το αξίωμα
Στο προοίμιο των σημερινών εξελίξεων συντηρητικοί βουλευτές άσκησαν, όπως μεταδίδεται, πιέσεις στον Β. Σόιμπλε να αναλάβει πρόεδρος της νέας βουλής, διότι επιθυμούσαν έναν ισχυρό και έμπειρο πολιτικό, ο οποίος να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το εθνικιστικό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία, που αναδείχθηκε τρίτη δύναμη στο νέο κοινοβούλιο. Γερμανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν μάλιστα ότι η καγκελάριος ήθελε να πείσει προσωπικά τον Β. Σόιμπλε να αναλάβει το σημαντικό αυτό αξίωμα.
Από το περιβάλλον του υπουργού Οικονομικών είχε ωστόσο διαρρεύσει ότι ο Β. Σόιμπλε ήθελε να παραμείνει στο τιμόνι του νευραλγικού υπουργείου Οικονομικών, του οποίου προίσταται από το 2009, αφού πρόκειται για το πλέον καθοριστικό υπουργείο, τόσο όσον αφορά την πολιτική εντός Γερμανίας, όσο και την ευρωπαϊκή πολιτική. Φαίνεται ωστόσο ότι εν τέλει ο Β. Σόιμπλε πείστηκε από το κόμμα του να αναλάβει το δεύτερο τη τάξει αξίωμα του γερμανικού κράτους.
