Ο Θανάσης Λάλας επιλέγει την εύκολη προσωπική επίθεση και επιχειρεί να υποδείξει στους πολίτες ποιος μπορεί να κυβερνά και για πόσο.
Ωστόσο, τον πρωθυπουργό δεν τον επιλέγουν οι σχολιαστές, αλλά οι ψηφοφόροι μέσα από δημοκρατικές εκλογές. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης λογοδοτεί στην κοινωνία και διεκδικεί την εμπιστοσύνη της με έργο και συγκεκριμένες προτάσεις.
Αντίθετα, ο αφορισμός του Λάλα δεν προσφέρει ουσιαστικό πολιτικό επιχείρημα ούτε απαντά στα πραγματικά προβλήματα της χώρας. Απλώς υπηρετεί μια αντιπολιτευτική ρητορική που υποτιμά την κρίση των πολιτών και μετατρέπει τον δημόσιο διάλογο σε προσωπική αντιπαράθεση.
