Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και το κέντρο της Αθήνας γέμισε λαμπιόνια, δέντρα, στολίδια, λάμψη και φως. Μήπως και φωτιστούν λίγο και οι ψυχές των ανθρώπων που ρημάχτηκαν δυο χρόνια τώρα.
Ήταν καλοκαίρι του 20 όταν εγκαινιάστηκε Ο Μεγάλος Περίπατος, ένα έργο που θα άλλαζε την πολύπαθη Πανεπιστημίου. Ποδηλατόδρομος, πεζόδρομος, φοίνικες και παρτέρια. Οι τέσσερις λωρίδες γίναν δύο. Και η ποσότητα των αυτοκινήτων δεν μειώθηκε. Αντίθετα μπλοκαρίστηκε ακόμη περισσότερο. Ο χρόνος άφιξης μεγάλωσε. Το κυκλοφοριακό εντάθηκε. Ελάχιστοι πεζοπόροι και ποδηλάτες. Αποτέλεσμα του πειράματος: Άχρηστο. Ύστερα μέρος του ξηλώθηκε. Νέα έργα ξεκίνησαν ή θα αρχίσουν. Είπαν για διαπλάτυνση πεζοδρομίων. Είπαν για φύτευση πλατάνων. Ξέφρενος χορός δισεκατομμυρίων. 650.000 περίπου οι κάτοικοι της Αθήνας σύμφωνα με την τελευταία απογραφή αλλά υπερδιπλάσιος ο αριθμός των επισκεπτών της καθημερινά. Εκεί διασκεδάζουμε, δουλεύουμε, ψωνίζουμε κλπ. Η κατάσταση της μας αφορά όλους λίγο έως πολύ κι ας μην ψηφίζουμε.
Αθήνα όμως δεν είναι μόνο τα πέριξ του κέντρου. Υπάρχουν και οι ξεχασμένες συνοικίες:
Κολωνός, Ακαδημία Πλάτωνος, Πλατεία Αμερικής, Σεπόλια, Μεταξουργείο, Ομόνοια, Πλατεία Βικτωρίας, Αττική, Πατήσια …
Αγαπητοί δήμαρχοι, όλοι εσείς που περάσατε από τον δημαρχιακό θώκο γιατί τις λησμονήσατε;
Αθήνα δεν είναι μόνο το θέατρο Κοτοπούλη – Ρεξ, είναι και διακόσια μέτρα πιο κάτω και η Πλατεία Ομονοίας, ο κόμβος όλων των σημαντικών οδών που ξεκινούν ή καταλήγουν σε αυτήν. Το πανύψηλο σιντριβάνι που χτίσατε δεν σώζει την εικόνα όταν στις παρυφές του οργιάζει η αγοραπωλησία ψυχών και σωμάτων.
Αθήνα δεν είναι μόνο ο λατερνατζής στην Ερμού, είναι και το πλήθος όσων κερδοσκοπούν εις βάρος άλλων.
Παρεμπόριο, πιάτσες ναρκωτικών, μαστροπεία, παράνομος τζόγος, πορνεία, εισαγόμενη επαιτεία, ληστείες, διαρρήξεις, γκετοποιημένες περιοχές, λαθρομετανάστες …
Όλοι τα είδαμε, όλοι τα ξέρουμε, όλοι τα αποφεύγουμε.
Αθήνα.
Η πόλη των θαυμάτων. Η πόλη των τραυμάτων. Η πόλη του Περικλή, του Σοφοκλή και της Μελίνας.
