Δεν θυμάμαι ξανά τον Σωτήρη Τσιόδρα σχεδόν να χάνει την ψυχραιμία του. Βεβαίως, είναι κατανοητό. Αυτός ο άνθρωπος που με ασφάλεια μας οδηγεί να βγάλουμε τη θύελλα με αμυχές έχει βρεθεί τις προηγούμενες μέρες αντιμέτωπος με ένα κύμα ύπουλων, βρώμικων επιθέσεων.
Troll του 0,60, πάτοι των social media και της «υπόγας», άνθρωποι ανερμάτιστοι ή απλώς άνθρωποι που δεν μπορούν να απαντήσουν σε απλές ερωτήσεις μαθηματικών αμφισβητούν την επιστημοσύνη του Τσιόδρα. Βεβαίως, εύλογο είναι να έχει κανείς απορίες ή και προβληματισμό για τις οδηγίες που δίνονται. Και αυτά που λέει ο κ. Τσιόδρας δεν είναι θέσφατα, χαραγμένα στην πέτρα. Από την ανθρώπινη αμφιβολία μέχρι την αμφισβήτηση της ευθυκρισίας και της εντιμότητας του κ. Τσιόδρα, ο δρόμος είναι μακρύς.
Την ίδια ώρα, σαν ένα αόρατο νήμα να συνδέει την επιχειρηματολογία των ανερμάτιστων του twitter και του Facebook με τη ρητορική στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας απέφυγε χθες τους πολύ υψηλούς τόνους στη Βουλή. Διάφορα στελέχη του, όμως, συνεχίζουν να συμπεριφέρονται ως troll. Δεν ακούνε τον Ανδρέα Ξανθό, αυτόν τον νουνεχή και μετριοπαθή άνθρωπο, ειδικά στο κομμάτι της υγειονομικής αντιμετώπισης. Και στοχοποιούν τον κ. Τσιόδρα τώρα που αισθάνονται πως τα χειρότερα πέρασαν.
Οι εκπρόσωποι του πάτου αναζητούν λόγο και αφορμή ύπαρξης. Είναι κατανοητό, σε έναν βαθμό, προσπαθούν και αυτοί να κάνουν το κομμάτι τους. Το πιο δυσάρεστο γι’ αυτούς είναι ότι κανείς δεν ασχολείται μαζί τους. Κάπου, όμως, έφτασε τα όρια του και ο κ. Τσιόδρας. Δεν είναι πολιτικός, δεν είναι δημοσιογράφος, να είναι συνηθισμένος στις βρισιές. Γιατρός είναι και, όταν τελειώσει με το καλό η περιπέτεια, θα γυρίσει στο νοσοκομείο και στο πανεπιστήμιο του.
Απλώς, είμαστε πολλοί που είμαστε με τον Τσιόδρα και όχι με τα troll. Και όλοι μαζί είμαστε αντιμέτωποι με τον πάτο της κοινωνίας.
