Κάθε μέρα που περνά, όλο και περισσότεροι διερωτώνται, αν τελικά θα γίνει είτε ένα lockdown στην Αττική είτε ένα οριζόντιο lockdown στα πρότυπα του Μαρτίου. Για να είμαι ειλικρινής, δεν φταίνε απολύτως οι άνθρωποι. Ακούνε καθημερινά στα κανάλια διάφορους λοιμωξιολόγους, ως επί το πλείστον, που διακινούν τα πιο ακραία σενάρια και, ομολογουμένως, αυτό έχει αρχίσει και κάπως κουράζει. Ίσως, δε, θα πρέπει να το δουν και στην κυβέρνηση, ιδίως σε ότι αφορά τα μέλη της επιτροπής των λοιμωξιολόγων.
Από εκεί και πέρα, όπως έχει συζητηθεί στις συσκέψεις του Μαξίμου, το lockdown θα είναι πραγματικά η ύστατη επιλογή και εφόσον έχουν αποτύχει όλα τα προηγούμενα μέτρα. Σημειώστε, δε, ότι ενδιάμεσα υπάρχουν ακόμα μέτρα που μπορούν να ληφθούν, όπως η επέκταση χρήσης της μάσκας σε όλους τους χώρους, ανοιχτούς τε και κλειστούς. Ένα lockdown, δε, δεν μπορεί να ενεργοποιείται και να απενεργοποιείται διαρκώς. Δεν είναι η κοινωνία ακορντεόν. Και, την ίδια ώρα, ως προς τους τοπικούς περιορισμούς, ή θα πάρει η κυβέρνηση μέτρα για όλη την Αττική ή δεν θα πάρει. Μέτρα για δήμους σε μια πόλη με διαδημοτική κινητικότητα είναι απλώς ανώφελα.
Το πρόβλημα για την κυβέρνηση είναι ότι παρασύρεται σε επικοινωνισμούς και η τήρηση των μέτρων ατονεί, εν μέσω σεναριολογίας. Διότι, οι πολίτες όσο και αν φοβούνται το lockdown, σκέφτονται μόνο αυτό και στο ενδιάμεσο δεν τηρούν πιστά τα μέτρα.
Ο εξ απορρήτων
