Όσοι γνωρίζουν τον Γ. Μυλωνάκη, ξέρουν πως είναι αλήθεια αυτό που είπε ο Κ. Μητσοτάκης, ότι δεν είχε ξαναδεί έτσι τον πιο στενό συνεργάτη του, όπως τον είδε μετά το εμετικό πρωτοσέλιδο του «Documento».
Αυτό το μίγμα αθλιότητας, εχθροπάθειας και δολοφονίας χαρακτήρα, με «Ροδόσταυρους», παιδεραστίες και μαζί με τον μισό Ποινικό Κώδικα.
Μακάρι ο Γιώργος να βγει όρθιος από τον «Ευαγγελισμό». Εχει τη δύναμη να τα καταφέρει. Οπως είχε τη δύναμη, πριν καταρρεύσει, να «ξεχάσει» για λίγο τη σύζυγό του και τα δύο παιδιά του και να απαντήσει, να αποκρούσει τις κατασκευασμένες κατηγορίες και να προσφύγει στη Δικαιοσύνη.
Συνδέονται τα δύο γεγονότα; Η δολοφονία χαρακτήρα και το εγκεφαλικό που υπέστη ο Γ. Μυλωνάκης; Το ξέρουν όσοι τον έζησαν μετά από αυτό το αισχρό δημοσίευμα. Οπως το ξέρουν και όσοι σπεύδουν, με άγαρμπο και μη πειστικό τρόπο, να πάρουν κάποιες όψιμες «αποστάσεις» από την αλληλουχία των θλιβερών γεγονότων.
Ισως και να ήταν θέμα χρόνου η ανθρωποφαγία, η τοξικότητα, η λάσπη, το μίσος και ο βούρκος, που κυριαρχούν στον δημόσιο βίο, να είχαν τέτοιες συνέπειες. Ομως αυτό το δηλητηριώδες και επικίνδυνο νέφος, που τα σκοτεινιάζει όλα γύρω μας, δεν ήρθε μόνο του. Δεν το έφερε κάποιος άνεμος. Το δημιούργησαν όσοι, από το μένος τους και τον ρεβανσισμό τους, δεν δίστασαν να μετέλθουν οποιασδήποτε «μεθόδου», για να «ρίξουν», να χτυπήσουν, να εξοντώσουν όποιον δεν συμφωνούσε μαζί τους και δεν μπορούσαν να τον νικήσουν με τη δύναμη των «ιδεών» και των «επιχειρημάτων» τους.
Κι είναι πολλοί αυτοί που έπιασαν το νήμα που δημιούργησαν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι «αγανακτισμένοι». Είναι πολιτικά κόμματα, είναι μέρος του Τύπου, έντυπου και ηλεκτρονικού, είναι το βαριά άρρωστο Διαδίκτυο, είναι τα συμφέροντα με τους υποτακτικούς τους και είναι και εκείνοι οι θεατές της αρένας που διψούν για αίμα.
Η Νέμεσις ή θα είναι καθολική ή δεν θα υπάρξει ποτέ. Είθε ο Γιώργος Μυλωνάκης να είναι παρών τη στιγμή της κρίσης.
