Καληνύχτα Κεμάλ (πραξιπόκεμον)

Μπογδάνος Κωνσταντίνος

Καληνύχτα Κεμάλ (πραξιπόκεμον), ειδήσεις από την ελλάδα, ειδησεις τωρα ελλαδα, τα τελευταια νεα τωρα, τηλεοραση, live tv, live streaming, web tv

Δύσκολα οργανώνει κανείς πραξικόπημα που να φέρνει στο νου τόσο έντονα το καλτ φιλμ «Δε Κόπανοι»: Ο πρόεδρος τη γλιτώνει δις, μία στη Μαρμαρίδα και μια στον αέρα, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης λειτουργούν κανονικά, όπως και οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί, ενώ οι φαντάροι εγκαταλείπονται μέσα στα οχήματά τους δίχως διαταγές στο έλεος των τζιχαντιστοειδών του ΑΚΡ. Ακολουθεί καθολικό πογκρόμ οριζοντίως και καθέστως στην τουρκική κοινωνία, επιδιώκοντας εκτέλεση και ενταφιασμό του κεμαλισμού.

Είναι εύκολο και βολικό, να πιστέψει κανείς ότι το πραξικόπημα οργανώθηκε από τον ίδιο τον Ερντογάν. Οι πληροφορίες, όμως, που αφορούν στη νύχτα της Παρασκευής προς Σάββατο, σκιαγραφούν μια κατάσταση εξαιρετικά ρευστή. Την ώρα που ο Ερντογάν έκανε κύκλους πάνω από την Τουρκία ζήτησε , σύμφωνα με αμερικανικές στρατιωτικές πηγές, άσυλο στη Γερμανία. Το NBC μετέδωσε ότι η Μέρκελ αρνήθηκε και η επόμενη κρούση θα γινόταν προς το Ηνωμένο Βασίλειο ή τη Σαουδική Αραβία, όμως ενδιαμέσως τα δεδομένα στο έδαφος εξομαλύνονταν και τελικά ο πρόεδρος προσγειώθηκε στην Κωνσταντινούπολη .

Ο Παντελής Σαββίδης αποδίδει την εξουδετέρωση των πραξικοπηματιών στην αποφασιστικής σημασίας στάση του Ουμίτ Ντουντάρ, διοικητή της πρώτης στρατιάς. Σύμφωνα με το Politico, ο Ντουντάρ ανέλαβε καθήκοντα ΑΓΕΕΘΑ τις πρώτες πρωινές ώρες όσο ο νάυαρχος Μποστάνογλου παρέμενε δέσμιος στη φρεγάτα Γιαβούζ κι ο στρατηγός Ακάρ διαπραγματευόταν εν ομηρία. Τελικά, από το πραξικόπημα, που εγκαταλειπόταν από τους αξιωματικούς προϊούσης της νύχτας, προέκυψε ένας ακόμα πιο δυνατός Ερντογάν. Τι μέλλον έχει, όμως το σουλτανάτο του και πώς επηρεάζεται η Ελλάδα από τις εξελίξεις;

Το 2011, ο Ομπάμα έβλεπε στον Ερντογάν τον άνθρωπό του στη Μέση Ανατολή. Τώρα τον θεωρεί έναν αυταρχικό ολιγάρχη, που έχει δημιουργήσει μια Τουρκία τύπου Πούτιν με ισλαμιστικά στοιχεία, παίζοντας διπλό παιχνίδι απέναντι στο Ισλαμικό Κράτος. Εφόσον στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές επικρατήσει η Κλίντον, η ψυχρότητα των ΗΠΑ θα διατηρηθεί. Σε περίπτωση νίκης Τραμπ, η Τουρκία ίσως βρεθεί υπό ακόμα μεγαλύτερη πίεση, καθώς είναι εκπεφρασμένη η βούληση του υποψηφίου, να συνεργαστεί με τη Ρωσία εναντίον του ΙΚ. Η σχέση, δε, της χώρας με το ΝΑΤΟ διαρκώς περιπλέκεται.

Εξάλλου, με την άρνησή του να δεχθεί κουρδικό κράτος στη Συρία, ο Ερντογάν αποτελεί καταλυτικό εμπόδιο στη διευθέτηση του συριακού. Κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος, ακούστηκε πως υπήρξε αμερικανική διαμεσολάβηση ανάμεσα σε πρόεδρο και στρατιωτική ηγεσία και κάποιου είδους συμφωνία κλείστηκε σχετικά με το κουρδικό - ο Σάββας Καλεντερίδης δεν το επιβεβαιώνει. Ο τουρκικός στρατός, που εξευτελίστηκε από τους οπαδούς του Ερντογάν, έχει ανάγκη να ανακτήσει μέρος του χαμένου του γοήτρου. Πεδίο δόξης, οι νοτιαονατολικές επαρχίες κι ο πόλεμος με το ΡΚΚ.

Καθώς η Τουρκία καλείται να διευθετήσει τα του οίκου της και με στράτευμα που γλείφει τις πηγές του, ΗΠΑ, Ευρώπη και Ρωσία αναμένεται τώρα να επικεντρώσουν στο ΙΚ - η εξουδετέρωση του οποίου περνάει από την δημιουργία συριακού Κουρδιστάν. Παράλληλα παρατηρείται μια στροφή στην εξωτερική πολιτική του Ερντογάν, ο οποίος πλέον κοιτάζει εμφατικά προς την Ασία. Το τελευταίο πράγμα που θέλει, άλλωστε, είναι ευρωπαϊκούς κανόνες δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων την ώρα που υποδύεται τον Γιαχβέ έναντι πολιτικών αντιπάλων και εθνοτικής μειονότητας .

Την αποστασιοποίηση της Τουρκίας από τον ευρωατλανιτκό άξονα οφείλει να αναλύσει η Αθήνα και αναλόγως να χαραχθεί εθνική πολιτική . Ο παράγων Ισραήλ δύσκολα θα βρει διαχρονικό σύμμαχο σε έναν λαό που φωνάζει τα πρώτα του δημόσια "αλλάχου ακμπαρ". Συγχρόνως, όπως είπε στο Al Jazeera o Ερντογάν, το ενδιαφέρον της γείτονος για ένα ευρωπαϊκό μέλλον φθίνει -. Πράγμα που αναμένεται να εντείνει τις προβληματικές τουρκικές συμπεριφορές έναντι της Ελλάδας με πρώτο φόβο αυτόν του προσφυγικού

Αν η απόφαση της κυβέρνησης για την τήρηση των μνημονιακών υποχρεώσεων αποτελεί ειλικρινή επιλογή και όχι εκδήλωση τακτικισμού, το πλεονέκτημα που αποκτά η σταθερή Ελλάδα έναντι της ασταθούς Τουρκίας πρέπει να τύχει εκμετάλλευσης. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να παραμένουμε επ αόριστον εγκλωβισμένοι μεταξύ Δύσης και Ανατολής, πρώτου και αναπτυσσόμενου κόσμου. Είναι άλλο πράγμα ο πλουραλισμός και άλλο η αιώρηση. Ειδικά οι νέοι της χώρας έχουν ανάγκη διαφορετικό δρόμο από το συνταγματικό κυνήγι των πόκεμον και το μπαχαλιστάν του ΑΠΘ .