Οι δολοφόνοι κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Έχουν ονοματεπώνυμο, διεύθυνση και φέρουν ένα επάγγελμα-βιτρίνα, ώστε ο κόσμος να μη συνειδητοποιεί ποια είναι η πραγματική τους δουλειά.
Όχι πως δεν περνά από το μυαλό των περισσότερων ότι, όταν ο Βαξεβάνης αυτοαποκαλείται ερευνητής και παράγει fake ιστορίες και στημένες αφηγήσεις, το κάνει για να εξυπηρετήσει συμβόλαια θανάτου. Κοντά έφτασε να το πετύχει στην περίπτωση του Γιώργου Μυλωνάκη.
Τέτοιοι δολοφόνοι συνειδήσεων και υπολήψεων αδιαφορούν για παιδιά, μανάδες, συζύγους, συντρόφους, οικογένειες αυτών που στοχοποιούν και “δολοφονούν” με ψεύτικα στοιχεία. Είναι βουτηγμένοι μέσα στη βία, τη λεκτική και τη φυσική. Από το «ή θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν», τις αφίσες από το ΧΩΝΙ/Χριστοφορίδη με γρονθοκοπημένα πρόσωπα αντιπάλων που είχαν γεμίσει την Αθήνα, μέχρι τα στημένα δημοσιεύματα του ΑΠΕ από ΣΥΡΙΖΑ/Νίκο Παππά, το μήνυμα ήταν και είναι το ίδιο: εξόντωση όσων διαφωνούν μαζί μας με οποιονδήποτε τρόπο.
Περιφέρονται στα πάνελς και το διαδίκτυο κρατώντας στα χέρια τους το μαχαίρι του χασάπη, έτοιμοι να κόψουν τον λαιμό του θηράματός τους. Ο Μυλωνάκης ήταν ένα από τα θύματά τους. Πριν ήταν η σύζυγος και η κόρη του Μητσοτάκη. Αύριο θα είναι κάποιος άλλος.
Δεν αρκεί η καταδίκη. Καταδικασμένος είναι και ο Νίκος Παππάς, αλλά έχει ακόμη και σήμερα το θράσος να εμφανίζεται στον δημόσιο λόγο και να παριστάνει τον σωτήρα της χώρας. Από ποιον ακριβώς να σωθεί η χώρα; Μόνο από κάτι τέτοια ρυπαρά στοιχεία του δημόσιου βίου αξίζει να σωθεί. Γιατί το μόνο που έχουν να προσφέρουν είναι να μας σώσουν από τους εαυτούς τους: από τους τραμπουκισμούς τους, τη δολοφονία προσώπων και χαρακτήρων και τα fake ντοκουμέντα τους.
Ο Μυλωνάκης δεν θα είναι ο τελευταίος. Όσο το διακύβευμα μεγαλώνει, τόσο θα διεγείρονται οι σύγχρονοι Μαυρομιχαλαίοι. Οι συνεχιστές των δολοφόνων του Καποδίστρια, του Κωνσταντίνου και του Γεωργίου Μαυρομιχάλη, απλώς σήμερα δεν βγαίνουν στον δρόμο κρατώντας πιστόλι και μαχαίρι. Ή ίσως όχι ακόμη. Ποιος ξέρει; Είναι ικανοί για όλα. Μέχρι και γι’ αυτό.
