Η συζήτηση για την αποτρεπτική ισχύ της Ελλάδας στο Αιγαίο επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο, καθώς η χώρα ενισχύει σταθερά τις στρατιωτικές της δυνατότητες στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η κλιμάκωση της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών, Ισραήλ και Ιράν δεν επηρεάζει μόνο τη γεωπολιτική ισορροπία στην περιοχή, αλλά μεταβάλλει και το πλαίσιο της πολιτικής συζήτησης στο εσωτερικό της
Όσο η δημόσια συζήτηση κατακλύζεται από τις εικόνες των αγροτικών μπλόκων σε εθνικές οδούς και κόμβους, ένα πράγμα γίνεται ολοένα και πιο καθαρό: το πρόβλημα που παρακολουθούμε να εξελίσσεται στη χώρα δεν
Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική ζωή όπου η δημόσια σφαίρα παρασύρεται από την υπερέκθεση και δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι ένα νέο, ακαταμάχητο ρεύμα καταφθάνει.
Όσο περνούν οι ημέρες, γίνεται ολοένα και πιο εμφανές ότι το νέο βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα δεν λειτουργεί ως εργαλείο επανατοποθέτησης, αλλά ως θρυαλλίδα που ανατινάζει παλιές ισορροπίες και ξυπνά μνήμες που
Όταν η πολιτική ζωή μιας χώρας μοιάζει περισσότερο με κακογραμμένη σάτιρα παρά με οργανωμένο δημοκρατικό σύστημα, τότε δεν τίθεται ζήτημα «κινδύνου» αλλά ζήτημα πραγματικότητας. Και η σημερινή ελληνική πραγματικότητα είναι αυτή ακριβώς:
Η εμμονή δεν είναι σκέψη ούτε συναίσθημα∙ είναι μια σκιά που σέρνεται πίσω από όσους πείστηκαν ότι η Ιστορία τούς είχε τάξει δικαίωση. Κι όταν εκείνη τους προσπέρασε, γύρισαν εναντίον της.
Στην Ελλάδα, όπου η πολιτική κουλτούρα συχνά κινείται ανάμεσα στην υπερηφάνεια και την απραξία, κάθε προσπάθεια προσέγγισης με την Τουρκία ισοδυναμεί με πολιτική αυτοχειρία.
Η πρόσφατη ομιλία του Κώστα Καραμανλή στην εκδήλωση προς τιμήν της Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη επανέφερε το όνομά του στο επίκεντρο της πολιτικής επικαιρότητας.